ThirumangaiAzhwar: Tirunakshatram- Kaarthigai month, Karthigai Nakshatram.
 

Neelan's Birth and Childhood

Thiruva:li Na:du was part of Cho:zha kingdom. There, Ali nAdAr (belonged to the fourth caste), an Army General (ThaLapathi) of ChozhA king earned the king's goodwill and respect with his devoted work. He and his wife, vallitthiru were blessed with a beautiful male child, whom they named neelan (due to his dark (neela mEga) colour. He was born in the year nala, on a karigai mAsam, kritigai nakshathram, full moon day and was an incarnation of the Lord's SArngam (Divine bow). Neelan grew up a shrewd smart boy, learning Tamizh and Sanskrit and mastered them; became well versed in sword fight(vAL payiRchi), vil viddhai with, Horse riding, elephant riding, etc. He grew up a young, intelligent, smart, healthy, strong, handsome lad (and yet simple and modest with a religous mind like his parents) and not surprisingly, people liked him very much.

Neelan becoming Thirumangai Mannan

When Neelan's father got old, the chOzhA king, having heard about Neelan, appointed Neelan as the Army General(ThaLapathi). He was agile, dynamic, young and was good at battle fields; and hence captured the neighbouring states; The king was immensely pleased and presented him a small portion of his kingdom, a place called Thirumangai, as a tribute and made him a KING! (He was thereafter called "Thirumangai mannan".) That was his first success. And that became the cause for his slipping from all bhakti, devotion, religion etc., etc., and the success of reaching the SimhAsanam at such a young age, (with no chance of becoming a king, otherwise) went to his head. He took to all vices; He was deeply caught in seeking sensual pleasures. The parent were helpless and could do nothing but pray to the Lord to correct their son.

Thirumangai Mannan becomes Thirumangai Alwar

The Lord Sriman nArAyaNA did listen to them. He had organised such a situation that made a dEvamAdhu by name sumangalai(who was performing the kainkaryam of fanning(sAmaram)the Lord) to appear as the most beautiful daughter of a local doctor in Tirumangai, in the name "kumudhavalli" (based on a "sApam" given by kapila muni for her laughing at an ugly face and coarse voice of his disciple). Being an incarnate of dEvamAdhu, she was exquisitely pretty and could attract even a recluse. Our "new" king, Thirumangai mannan heard of her alluringly feminine beauty and wished to see her immediately. When he saw her, he was so much cativated by her darting glance at him, he fell head over heels for her and proposed to marry her. Kumudhavalli, through her father, stipulated two prerequisites for him to qualify for marrying her.

They were
1. Her husband should be a (or become a) Sri vaishNavA, wear ThirumaNkAppu on his forehead, and be a true bhaktA of Sriman NarayaNan. (Sriman Narayanan Himself spoke through her) and
2. Her husband should feed daily 1000 (ONE THOUSAND!) vaishNava bhakthALs.

Our mannan, being intoxicated by her looks, agreed after listening to her conditions immediately. They got married.So there he was. With a bright ThirumaNkAppu, thuLasi mAlai, he paid obeisance to Sriman NarayaNa. He started the annadhAnam for 1000 Sri vaishNava bhaktALs. Slowly day by day, our mannan was transfering into a true, sincere devotee of the Lord and was getting tremendous satisfaction from feeding Sri vaishNavALs daily. The enjoyment of Bhakti and BhagavatOttamAL sEvai were really experienced by Thirumangai mannan. While this was going on, the entire "gajAnA" (treasury) was spent on the annadhAnam kainkaryam. So he could not even send the "tax" which he was supposed to send to the chOzhA king every year. So, chOzhA sent a message to pay the tax; but since our mannan could not pay and sent back a reply saying that he will not be able to pay. ChOzhA king got wild and sent soldiers to bring him. Our hero sent them back effortlessly with his fighting skills. ChOzhA king himself came with a heavy army and attacked Thirumangai mannan. Even though Thirumangai mannan's army is small, he fought with tremendous skills and he won the battle. His horse went near the chOzhA king and he got down from the horse. He said: "Oh pErarasE(Big king!), I did not send the tax- I don't deny. But did I spend the money on trivial matters? It was spent for Sri VaishNavALs. How can I stop when your soldiers came to imprison me?". Our chOzhA king was hurt due to his defeat and did not listen to all this. He said,"I made you a king. I gave you all these luxuries. Now you are not even grateful. and you fought with me, too" Our mannan got hurt very badly by that "grateful" statement. He was very much grateful to chOzhA king for all that he had done. So Thirumangai mannan threw away his sword and bowed down before the king and said " Chozha mannA! what a word you spoke about me! Am I ungrateful? You forgot all kingdoms which I captured for you. Now I am standing in front of you. Go ahead and do waht you wish to do with me".

The chOzhA king melted and was moved. He hugged thirumangaimannan and said "Don't worry. I know you. But we should pay respects to pErarasar-chitRarsar relation and hence, you are to send your tax within 3 days. Till then, you will be imprisoned in the perumAL temple." There was no way he could get any money and hence, he begged the Lord to help him. The Lord appeared in his dream and suggested him to go to the banks of river vEdhavathi near kanchi where he could find a big treasure of Gold coins and jewels. He narrated the dream to the chOzhA king and thirumangaimannan and few ministers went to kanchi, vEdhavathi river banks and did find a BIG TREASURE. Having heard this news, chOzhA king got up from the throne and whole heartedly bowed down to Thirumangai mannan for his bhakti and thee Lord's mercy on him. He said" I have done a great mistake of taxing a great bhakthA for a small tax issue and caused a hindrance to BhagavathALs' anna dhAna kankaryam. Please take all this treasure and let me send you back with full Royal honours. You need not insult me by paying the tax any more!". The mannan came back with more wealth and with great honours. The citizns of Thirumangai were greatly thrilled by their king and kumudhavalli was proud of her husband.

They revived their kainkaryam for 1000 Sri VaishNanvALs more aggressively and attained their happiness and satisfaction as usual. Again, they found themselves left with no wealth for the kainkaryam. With a view to keeping the promise to his beloved wife, he had to resort to highway robbery from rich people. With the booty, he continued the kainkaryam. One day The Lord Sriya: patih Sriman NarayaNan and Vishnu pathni Sri MahAlakshmi appeared on the highway as a"just married" couple with lots and lots of jewels adorned them. Our mannan turned robber heard of a new rich young couple's coming on the Highway and immediately rushed with his adiyALs. He was very happy to see Them with so many jewels and thanked God(!) for that. They also had a bag containing more ornaments. Our anti-hero demanded Them to surrender all they had. They did precisely waht was instructed to Them; all with Their katAksham on our hero. They put all their ornaments on a piece of cloth. When Thirumangai mannan tried to lift the bundle of ornaments he just could not even move it a bit! He was shocked and perplexed as to why it was so difficult to move it! He went near the Lord Sri mahAvishNu and with a fierce look into His eyes, asked Him " What is the manthram you have for lifting this bundle?. Tell me, else, I will kill you both." He threatened Them with a sword. The Lord and the PirAtti smiled with a gentle mandhahAsam. He asked Thirumangai mannan to come near him and whispered in his right ear "OM NAMO NARAYANAYA". Having heard those EIGHT SYALLABLES (AshtAksharam) right from none other than SRIYA: PATHI himself, his mind, heart became pure!. All his dirt had disappeared! He was simply electrified by the AshtAksharam. He got goose pimples all over his body; He got undescribable blissful happiness! He prostrated fullt at Their Lotus feet with eyes full of tears at Their mercy to bless him despite his shortcomings and negative qualities. They blessed him with Their karunai kataaksham. Then They disappeared. He realised His ThiruviLaiyAdal and the purpose of his birth and poured out tamizh pAsurams on the Lordas if it comes from just opened dam ("madai thirandha veLLam pOl"). He looked at the sky and kept on crying ceaselessly for Their dayA on his lowly self. His hands and the legs were shivering with tremendous amount of Bhakti and love for the Lord.

He came back galloping on his horse to narrate the entire exciting incident to the beloved kumudhavalli. Kumudhavalli, before he started even, asked him as to why his face looked so bright, serene, divine and beaming that day. He said "kumudhA, I have reached the purpose of my manushya janmam kumudhA. I have seen NARAYANA, kumudhA. (nAn kaNdu koNdEn NARAYANAnai ). He was too excited to even complete his statements in a coherent manner. (After all, he has been initited by SarvEswaran Himself!). Kumudhavalli said, "Then, I have also reached the purpose of my deputation (by Lord through kapila muni)" and she narrated her story. Our AzhwAr became all the more blissful and happier to know that The Lord Sriya: pathih sent Kumudhavalli only to set him right from his wrong path and "ThadutthAkoLLified" him. He could not control his tears and sobbed heavily at the Lord's mercy on him. Then he sang GREAT PASURAMS (on NARAYANAN's name) and visited almost about 80 temples (out of 108 Divya dEsams). He built the fort and kOttai (ramparts) of Srirangam without affecting or spoiling ThoNdaradippodiAzhwAr's nandhavanam. ("pAdi pAdi paraparappAi thirinthAr")

Thirumangai Alwar's Prabandams :

1. Periya thirumozhi
2. Periya thirumadal
3. SiRiya thirumadal
4. Thiru nedunthANdakam (TNT)
5. Thiru KurunthANdakam(TKT)
6. Thiru vezhuk kurrirukkai.

His pAsurams are marvellous; excellent and have unsurpassed beauty in them. parAsara Bhattar made use of his TNT to win over his counter part, a advaitin scholar in his arguments and later the advaitin became his disciple 'nam jeeyar'. Sri RanganAtha himself heard and was greatly pleased with that argument reenacted from Bhattar quoting from TNT (Please read excellent posts of Sri V. SadagOpan on TNT and TKT during Feb 96 from Bhakti Archives - a real feast to each one of you).

Thirumangai AzhwAr (a KING, a person who enjoyed the bhOgams so much) walked all the way and visited almost all temples. He is simply GREAT, my dearest brothers and sisters. He is just SUPERB AzhwAr. His wordings are his outpourings straight from his heart. We will conclude this post with my favourite pAsuram of this AzhwAr: Here is one of his periya thirumozhi pasurams:

vAdinEn vAdi varundhinEn manatthaal/ 
perun thuyaridum idumbaiyil piRanNdhu/ 
koodinEn koodi iLaiyavar thammOdu/ 
avar tharum kalaviyE karudhi/ 
OdinEn Odi uyvadhOr poruLaal/ 
uNarvenum perumpadhan therindhu/ 
naadinEn nAdi nadi nAn kaNdukoNdEn/ 
nArAyaNA vennum nAmam. 

Being born into this body, a reservior of profound sorrow, I am repenting, melting and crying, I am filled with pathos and self-pity;I have let myself run after beautiful women, seeking the sensual pleasures from their union; Through the grace of our Lord I have now realised that there is a greater goal and That will deliver me into eternal happiness; I have been searching for this state and have now found it in THE SWEET NAME NARAYANA.
This pASsuram will bring tears to the eyes of any Vaishnava for AzhwAr's Bhakti and love and his heart longing for the lotus feet of our Lord Narayana.

||Thirumangai AzhwAr thiruvadigaLE saraNam||

విష్ణు భక్తి అనే భాగీరథిని ప్రవహింప చేసిన వారు పన్నిద్దరు ఆళ్వారులు. కృష్ణ దేవరాయలు వారు వీరిని తన ఆముక్తమాల్యదలో ఇట్లా ప్రస్తుతించారు:-

"అల పన్నిద్దరు సూరులందును సముద్యల్లీలగావున్న బె
గ్గలికం దానము బావ నా నిజ మన:కంజాత సంజాత పు
ష్కల మాధ్వీక ఝురిన్ మురారి పొగియంగా జొక్కి ధన్యాత్ములౌ
నిల పన్నిద్దరు సూరులం దలతు మోక్షేచ్ఛామతిం దివ్యులన్"

అంధకారం పోగొట్టి లోకానికి వెలుగిచ్చే వాదవటమ్ చేతనే సూర్యుణ్ణీ లోక బాన్ధ్వుడనీ, సూర్య నారాయణుడనీ అంటారు. కాని ఆ సూర్య భవానుని వేడిమి కూడా మితిమీరితే దుర్భరమే అవుతుంది కదా మరి! ఆ తాప తీవ్రత తగ్గించి మానవుల హ్రుదయాల్లోని అఙ్ఞానాంధకారం దూరం చేసి ఙ్ఞాన దీపం వెలిగించడానికే భూమి మీద ఈ ద్వాదశ దినసూర్యు లవతరించారు. కనుక, వీరు సూర్యులతో సమానులే కాదు - ఈ విషయంలో అతనిని మించినవారు కూడా!

ఈ ఆళ్వారులందరూ దేశకాలరీత్యా విభున్నులయినా, భగవదేకాత్ములవటం చిత్రాతిచిత్రం. పద్మాలు సూత్రబద్ధమై ఎలా ధారణయోగ్యమఊతాయో అలాగే ఈ దివ్యసూరుల మధుర భక్తిమమాలు కూదా భక్తిసూత్ర గ్రథితాలై సహృదయుల కంఠధారణ యోగ్యతకు నోచుకొన్నవి. ఇవి సామాన్య సూక్తులు కావు - మరి దివ్య ప్రేమ సురభిళ కల్పతరు ప్రసూనాలే!

ఈ భక్తి సరస్వతీ ప్రవాహం దక్శిణ భారతదేసంలో ద్రావిడ కవుల నాణినుంది సహజాతిసహజంగా మృథుమథురంగా సులభసుందరంగా వెలువడి:

ద్విపద. " అరవిందభవ సపర్యాప్త గోవిన్ద
చరణరవిందనిష్యంద మరంద
వారిధారాకార పరవారిపూర
పూరితగంభీరహూరినిర్ఘ్ఫ్శ
రంగదభంగసంభ్రమ భరోత్తుంగ
గంగా తరంగవైఖరులు దీపింప"

అని అన్నమాచారులు వాకొన్నట్లు- అయత్నంగా ఉత్తరదిశకు ప్రవహిస్తూ దుర్గమ పర్వతాలను సైతం ఆరోహిన్చి అ దిశ కవధి అయిన పరమపథంలో విరాజిల్లే పరతత్త్వం శ్రీమన్నారాయణునిలో ఐక్యం అవుతుంది.

ఆలకించండి ఈ శ్లోకం:-

"ఆకాశా త్పతితం తోయం యథా గచ్ఛతి సాగరం,
సర్వదేవ నమస్కార: కేశవం ప్రతిగచ్ఛతి."
ఆకసం నుంచి వర్షించిన జలం చివరకి సముద్రంలో కలిసినట్లే, ఏ దేవునికి నమస్కరించినా అది కేశవునకే చెందుతుంది.

ఆళ్వారుల నందరినీ సంగ్రహిన్చి పలికే శ్లోకమ్ ఇది:-

"భూతం సరస్య మహదహ్వాయ భట్టనాథ
శ్రీ భక్తిసార కులసేఖర యోగివాహాన్;
భక్తాంఘ్రీరేణు పరకాల యతీంద్ర మిశ్రాన్
శ్రీమత్పరాంకుశమునిం ప్రణతోస్మి నిత్యమ్"

1. పొయ్గయాళ్వార్ 2 పూదత్తాళ్వార్ 3 పేయాళ్వార్ 4పెరియాళ్వార్ 5 తిరుమళిశయాళ్వార్ 6 కులశేఖరాళ్వార్ 7 తిరుప్పాణాళ్వార్ 8 తొన్డరడిప్పొదియాళ్వార్ 9 తిరుమంగయాళ్వార్ 10 మధురకవియాళ్వార్ 11 ఆండాళ్ 12 నమ్మాళ్వార్.

శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయానికి ప్రవర్తకులైన 'ఉడయవర్', 'ఎమ్బెరుమనార్' అనే నామాంతరాలుగల భగవద్రామానుజాచార్యుల వారిని కొంతమంది మధురకవికి మారుగా చేరుస్తారు ఈ పన్నిద్దరిలో.

భగవద్గుణనుభవం అనర్గళంగా వీరి వాక్కులనుంచి వెలువదింది. విష్ణుభక్తి అనే అగాధ నదిలో ముంచి ఉక్కిరిబిక్కిర్ చేసి మానవుల్ని కాపాడేవారయినందున వీరికి ఆళ్వార్ అనే నామమ్ సార్థకమయింది. కవితాసుందరి తనకు తానుగా వలచివచ్చి తమ వాక్కుల్ని వరించిన కారణంగా తమ పాశురకవితలతో మనల్ని రక్షించడానికే అవతరించారు వీరు.

వీరు పాడిన పాటలన్నీ మొత్తం నాలుగు వేలు. కనుకనే వీనికిఇ 'నాలాయిరం' అనే పేరు రూఢం అయింది. విశ్ణుభక్తిని ప్రతిపాదించే ఈ కావ్యసంతతికి 'దివ్య ప్రభంధం' అని కూడా పేరుంది. ఈ శాఖ్లో మొత్తమ్ ఇరవై నాలుగు ప్రభ్ంధాలున్నవి.

శ్రావ్య సంగీత మాధురిగల పద్యమే పాశురం. నాథముని ఈ ద్రవిడవేదానికి రాగతాళాలు కూడా నిబంధించి విరివిగా ప్రచారం కలిపించారు. ఈ తమిళ వేదంలో శ్రీ వైష్ణవ విశిష్ఠాద్వైత సిధాంతము మొత్తం నిగుణీకృతం చేయబడినది.

ఈ దివ్యప్రభంధం అంతటికీ మకుటాయమానం నమ్మాళ్వారుల తిరువాయిమొళి. భగవత్కటాక్షజన్య వాగ్ధోరణి అని దీని కర్థం. ఈ కవికే శఠకోపమహర్షి యని ఇంకో పేరు. వీరు శ్రీ మహా విష్ణువుకు పాద స్థానీయులు. ఈ మహాకవి మూర్థీభవించిన కరుణరసం. చెడు దారుల్లో కన్నుగావక పయనిస్తూ నరకకూపంలో పడిపోతూ ఉండే బద్దజీవుల్ని ఉద్ధరించడానికే వీ రవతరించారు.

వీరిలో మొట్టమొదట అవతరించిన పోయెగ పూదత్త ప్పెఏయాళ్వారులు అనే యోగిత్రయం ఒక పెనుతుఫానులో ఒక ఇంటి అరుగుమీద కలిసికొన్నారు. ఆ రాత్రిపూట - కన్ను పొడుచుకున్నా కానరాని ఆ కటిక చీకటిలో - ఈ ముగ్గురూ భగవద్గుణానుభవామృతపానమత్తచిత్తులై మైమరచి యున్నారు. వారి భక్తి ప్రకర్షకు ప్రరవశించిపోయి శ్రీ హరి ఉన్నట్లుండి అదృశ్యరూపంలో వచ్చి వారినడుమ నిలిచి చిన్దులు వేయసాగాడు. అపుడు ఫొయ్గయాళ్వారులు ఆ మహామూర్తిని గుర్తించటానికి ఒక దివ్యదీపం తెచారు. ఆ దీపకళిక ఇది:-

పా. " వైయం కకళియా వార్ కడలే నెయ్యాక
వెయ్యకతిరోన్ విళక్కాక - శెయ్య
శుడరాళియా నిడిక్కే శూట్టినేన్ శొన్మాలై
ఇడలాళి నీంగుక వే యెంగు "

భూమిని ప్రమిదగా చేసి, దానిలో సముద్రజలం అనే నెయ్యిపోసి, ఉష్ణకిరణాలతో వెలిగే సూర్యుణ్ణి వత్తిగా వేసిన దీపంతో స్వామి నర్చిస్తానన్నారీ కవి.

ఆ తరువాత పూదత్తాళ్వారులు తమ హృదయంలోనే ప్రజ్వలిస్తూ ఉన్న ఙ్ఞానదీపంతో ఆ శ్రీపతి కిట్లా నివాళి పట్టారు:-

పా. " అన్బే తకళియా ఆర్వమే నెయ్యాక
ఇన్బురుకుశిందై ఇడుతిరియా - నన్బురుకి
జానచ్చుడర్విళ క్కేత్తినేన్ నారణ్ర్కు
జానత్తమిళ్ పునిందనాన్ "

భక్తిని ప్రమిదగా చేసి ఆర్తిని నెయ్యిగా దానిలోపోసి, భగవత్సందర్శన జనితానందం అందులో వత్తిగావేసి, అఙ్ఞానాంధకారం దూరం అయ్యేటట్లుగా పరభక్తి అనే ఉజ్జ్వల దీపాన్ని నిండుమనస్సుతో అర్పించి ఆ శ్రీ హరిని అర్చిస్తున్నాను అని దీని అర్థం.

ఈ ఇద్దరు భక్తులూ వెలిగించిన ఙ్ఞానదీపం ఆధారంగా పేయాళ్వారులు ఆ భగవానుని దివ్యమంగళ విగ్రహ సౌందర్యం కన్నుల కరువు తీరా సందర్శించారు. ఆ శుభక్షణంలో అయత్నంగా వెలువడిన సుమథుర వాణియే ఇది:-

పా. " తిరుక్కండెన్ పొన్మేనికండేన్ తికళుమ్
అరక్కన్ అణినిరముంకండెన్
పొన్నాళికండేన్ పురిశంగం కైక్కండేన్
ఎన్నాళి వణ్ణన్ పొల్ ఇంగు "

అహో! శ్రీమహాలక్ష్మితోపాటు శ్రీహరి సువర్ణ శరీరసౌందర్యం ప్రత్యక్షమైంది నాకిప్పుడు. పాపాత్ముల్ని చేదిన్చే సుదర్శనాయుధం కూడా స్వామి చేతిలో ఉంది. అంతేకాదు - ప్రళయకాలాభీల వర్జవ్యగర్జ ననుకరించే పాంచజన్యాన్ని సైతం కాంచగల్గిన సుకృతిని పొందాను. ఇట్టి నాకింకేమి కావాలి!

పెరియాళ్వారుల ఈ పాసురమ్ ద్రావిడవేదానికి ఓంకారమే:-

పా. " పల్లాండు పల్లాండు పల్లాయితత్తాందు
పలకోడి నూరాయిరం,
మల్లాండ తిండోళ్ మణివణ్ణా
ఉన్శెవడి శెవ్వి తిరుక్కాప్పు. "

మహాబలవన్తులైన చాణురాది మల్లుల్ని నల్లుల వలే నలిపివేసిన స్వామీ! నీ శ్రీచరణాలకు అనేక వేల లక్షలకోట్ల సంవత్సరాలు మంగళం!

విష్ణుచిత్తుడనే మరో ఆళ్వారుల ఆతిథ్య వైశిష్ఠ్యాన్ని ఉగ్గదించే రాయల ఈ పద్యం ఆంధ్రసాహిత్యరత్నాకరంలో ఉదయించిన ఉజ్జ్వల నీలమణి:-

శా|| " ఆ నిష్ఠానిధి గేహసీమ నడు రే యాలించినన్ మ్రోయు నెం
తే నాగేంద్రశయాను పుణ్యకథలున్ దివ్య ప్రభంధాను సం
ధాన ధ్వానము 'నాస్తిశాక భౌతా' 'నాస్త్యుష్ణతా' 'నాస్త్యపూ
పో' 'నాస్త్యోదన సౌష్ఠవంచ కృపయా భోక్త వ్య'మన్ పల్కులున్.'
- ఆముక్తమాల్యద

పది పాసురాలు మాత్రంగల కావ్యం వ్రాసి తిరుప్పాణ్ళ్వారులు ఉత్తమకవిగా వాసికెక్కినారు. వారి పాశురం:-

పా|| "అలమామరత్తినిలై మేలొరు పాలకనాయ్
జాలమేళుముండాన్ అరంగత్తరవి నణై యాన్,
కోలమామణియారముం ముత్తుత్తామముం ముడువిల్ల తోరెళిల్
నీలమేనియయ్యో నిరైకొండ తెన్నెంజమే. "

మహా ప్రళయంలో జగత్తంతా తన చిరుబొజ్జలో ఉంచుకొని చిన్ని మఱ్ఱి ఆకుమీద పసిబిడ్డడై పఱుండియున్న శ్రీ మహావిష్ణువే శ్రీ రంగంలో ఆదిశేషునిమీద శయనించి ఉన్నాడు. ఆ స్వామి దాల్చిన రమ్యమైన రత్నహారమూ, ముత్యాలపేరూ, వాని నీలవర్ణ శరీరమూ నా హృదయగాంభీర్యాన్ని రూపుమాపినవి.

మిగిలిన ఆళ్వారులందరూ శరీరం, నమ్మాళ్వారులు శరీరి. వీరి పాశురం మచ్చుకు:-

పా|| " పొలిక పొలిక పొలిక పోయిత్తు పల్లుయిర్ చాపం
నలియుం నరకముం నైన్దు నమనుక్కింగు యాతొన్నుమిల్లై;
కలియు కెదుం కండు కొణ్మిన్ కడల్వణ్ణన్ పూతంగళ్ మణ్ మే
మలియప్పు కుందిసై పాడియాడి యుళితర క్కండోమ్. "

భాగవతోత్తములలోనే భగవంతుడున్నాడు. అతని అస్తిత్వం వేరు లేదు. శ్రీహరికి చరస్వరూపులైన అట్టి భక్తుల్ని కాంచగానే మన పాపాలన్నీ పటపంచలైపోతాయి. కలిదోషాలు హరించి పోతాయి. ఇక యముని కౄర కలాపాలు మూలపడిపోయినట్లే. ఎటుచూసినా హరిభక్త సామ్రాజ్యమే సమృద్ధిగా ప్రత్యక్షమవుతుంది.

తన భక్తికవితామృతధారతో యవత్ భారతాన్ని ఉర్రూతలూగించిన ఆమె భగవత్కామావిష్ట మహాకవయిత్రి ఆండాళ్ తల్లియొక పాశురంతో ఈ వ్యాసానికి మంగళహారతి ఆలాపిద్దాం. ఇది ఆమె వ్రాసిన అద్వితీయ రసత్కావ్యం తిరుప్పావై లోనిది.

పా|| " శిత్తం శిరుకాలే వందున్నై చ్చేవిత్తు-ఉన్
పొత్తామరై యడియే పొత్తుం పొరుళ్ కేళాయ్,
పెత్తంమేయ్త్తుణ్ణుం కులత్తిల్ పింన్దు నీ
కుత్తేవల్ ఎంగళై క్కొళ్ళామల్ పోకాతు
ఇతైప్పరై కొళ్వానన్ఱుకాణ్ - కోవిన్దా
ఎత్తైక్కుమేళేళు పిరైవిక్కుం ఉన్దన్నో
డుత్తమే యావోమ్ ఉనక్కే నామాట్చెయ్‌వోమ్
మత్తైనమ్ కామఙ్గళ్ మాత్తేలో రెమ్బవాయ్. "

తెలతెలవారుతూ ఉండగా నీ పాదపద్మాలు సేవించడానికి వచ్చాము. గోవులనుకాచే కులంలో పుట్టినా మాఖు నీ అంతరంగకైంకర్యం అనుగ్రహించక తప్పదు సుమా! ఏడేడు జన్మల్లో నీతోనే మేము కలిసి ఉంటాము. నీకు మాత్రమే సేవ చేస్తాము. ఈ ఒక్కదాన్ని తప్ప మిగిలిన మా కోరికలన్నీ మట్టుపెట్టు గోవిందా!


సర్వం శ్రీ కృష్ణార్పణమస్తు!

NAMMALWAR'S BIRTH PLACE

THIRUKKURUGUR (ALWAR THIRUNAGARI)

THIRUKKURUGUR - popularly known as ALWAR THIRUNAGARI comes under Navathirupathy in Thoothukkudi District of TamilNadu. This holy town is situated on the Tirunelveli-Tiruchendur route on the banks of perennial Tambaraparani river. This place is about 32km from Tirunelveli junction. Mystic saint Nammalwar's birth place is Alwarthirunagari,where he attained salvation. Kurugur ,Thirukkurugur,Thirunagari and then it becomes Alwarthirunagari after Nammalwar.

Alwarthirunagari is known as Pancha kshetram i.e comprising of five kshetrams namely Adi, Dantha, Varaha, Sesha and Sangha. Sthalavruksham is the tamarind tree(thiruppuli alwar) under which Swami Nammalwar did his meditation for sixteen long years. This tree has seven branches covering Nammalwar Sannidhi as an 'amsa' of Adisesha. This tree has medicinal properties. Brahma and Tambaraparani theerthams at Alwarthirunagari and the Vimana is known as Govinda Vimanam. God is prathyaksham to Brahma,Nammalwar,Madhurakavi,Danthan and Sanghamuni.

The Presiding deity at Alwarthirunagari is Athinatha (Moolavar) with His two consorts at sanctum sanctorum and Polindu Nindra Piran is the Utsavamurthi with His five consorts Sridevi,Bhudevi,Andal,Athinathavalli Tayar,Kurugurvalli Tayar.Moolavar Athinathar in Nindra Kolam facing east direction. Like Srirangam, almost all the months have festivals at Alwarthirunagari. The temple is central to the town ,surrounded by mada streets. Temple tank and Nandavanam are away from the temple in the western part of the town. Margazhi (Dec-Jan) and Vaikasi (May-Jun) uthsavams are very important festivals. Arayar Seva in Thiru Athyayana Uthsavam in Margazhi similar to Srirangam and Nava Thirupathi Garuda Seva in Vaikasi are unique and famous in Pandiya Nadu. Thirunangoor Eleven Garuda Seva in Chola Nadu in Thai (Jan-Feb) follows closely the Garuda Seva at Alwarthirunagari in custom,belief and rituals.

The Story of Alwarthirunagari is revolving around and in unison with the life history of Swami Nammalwar. All other eight Thirupathis do not have idols of Nammalwar except Alwarthirunagari. The Tirumeni of Alwar is 'Thanugandhameni'. The image emerged on its own and not sculpted. The time had come to Alwar to shed his mortal coils and reach Vaikunta, Madhurakavi Alwar, the disciple of Nammalwar, went through intolerable agony and sadness and was adamantly insisting like a child to take him also to Vaikuntam as he (Madhurakavi) could not bear the acharya's seperation. Perumal and Nammalwar impressed upon Madurakavi Alwar that he had to fulfill the unaccomplished works and after completion he (Madurakavi) would attain moksha. To comply to his request Nammalwar advised Madurakavi to fetch water from Thambraparani river and boil it as his (Nammalwar) image would emerge. Faithfully, he carried out his acharya's advice. An image,dissimilar to Nammalwar ,came out first but of Sri Ramanuja,the Jagadacharya. After that Alwar repeated again by boiling the river water as per the dictum of his acharya. Beautiful and adorable Srimurthy of Nammalwar came out.At Alwarthirunagari, we can find temples for Acharyas like PillaiLokachariyar, Nampillai, Emberumanar, Manavalamamunigal,Desikan and also for Azhwars. Nachiyar, ThiruVegadamudayan, Alagar, Krishnan, Ranganathan have seperate sannidhis for worship here. We have independent sannidhis for Gnanapiran and ParamapadaNathan, Sudarsanan, Narasimhan, Nathamunigal, Periya Thiruvadi inside the AthiNathar Koil. Nammalwar Sannidhi is in the north side of the main temple and Nammalwar facing south towards AthiNathar Koil. On our way out we can worship Chiriya Thiruvadi (Hanuman) Sannidhi. Moola Garudan at northeast corner of the temple compound wall must be worshipped. In Vaikasi monthas Vaikasi Utsavam is Swami Nammalwar's Tirunakshatra Utsavam since Vaikasi Visaka is swami's birth star.

Even today the Nammalwar is being worshipped at Alwarthirunagari in Padmasana Pose. The Nammalwar srimurthy looks like an exuberant youth in mid-thirties with princely features. Mudra combining index finger and thumb in right hand depicts a great siddantha. During rainy/winter season only warm water 'Thirumanjanam' is performed to Swami Nammalwar;perhaps this may be unique and strange phenomenon in Vaishnavite shrines. The 'mangalsasanam pasuram' by Swami Nammalwar reveals the characterstic quality of each divya desa perumal and in Alwarthirunagari the 'Paratvam' of Srimannarayana is enunciated remarkably well.

Living in Alwarthirunagari will bring salvattion to the devotees and single utterance of the name of this deity in the course of one's life also bring him everlasting peace and salvation.

Alwar Emberumanar Jeeyar Tiruvadigale Saranam